Geçen hafta Antalya’da başlayan COP31 İklim Zirvesi, dünyanın dört bir yanından siyasetçileri, bilim insanlarını ve sivil toplum temsilcilerini Türkiye’nin ev sahipliğinde bir araya getiriyor. Zirve öncesinde yaklaşık bir buçuk milyon ziyaretçi beklendiği açıklandı.
Ben bu yazımda, AKP’nin her zamanki taktiğinden söz etmek istiyorum: Bir şeyi yapıyormuş gibi gösterip uygulamada tam tersini yapmak.
Sayın Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanımız Murat Kurum, ağzından ballar damlayarak Türkiye’nin ne kadar uzlaşıcı, çevreci ve kendi kendine yeten bir ülke olduğunu anlatıyor. Gençlere ne kadar çok önem verdiklerini de vurguluyor.
Uzlaşıcı mıyız? Siyasetçiler ve gazeteciler, benim kanaatimce dayanaksız suçlamalarla hapiste tutulurken uzlaşıdan söz edilebilir mi? Bir ülkede adalet olmadan uzlaşı olur mu?
Çevreyi bu kadar kirletirken nasıl çevreci olabiliriz? Kömürlü termik santrallerin hava kirliliğine ve iklim değişikliğine etkisi ortada. Özellikle linyite dayalı üretimin çevreye ve insan sağlığına yükünü görmezden gelebilir miyiz? Sıfır Atık Projesi diyoruz, başka ülkelerden atık ithal ediyoruz. Dünyanın eski gemilerini biz söküyoruz. Peki, bu işlerin denizlerimize ve insan sağlığına zarar vermemesi için gereken denetimler yeterince yapılıyor mu? Yıllar önce İsviçre’de atıklardan elde edilen ısıyla insanlara sıcak su sağlandığını görmüştüm. Bizde bu tür uygulamalar ne kadar yaygın? Çiftçinin toprağını elinden alıp verimli tarlalara güneş panelleri kurmak da çözüm değildir. Yapılan iş ne kadar faydalı olursa olsun, tarımı yok ederek savunulamaz. Tarım, bir ülkenin hayat damarıdır.
Yeni konutlar yapmak elbette önemlidir. Ancak depremzedelerin bir bölümü hâlâ konteynerlerde yaşarken yalnızca yapılan konutlarla övünmek yeterli mi? Mimari yönden de pek başarılı bulmadığım bu yapılar, en azından güneş panelleriyle donatılıp enerjilerinin bir bölümünü kendileri üretebilirdi.
Boğaziçi Üniversitesi dünya çapında saygın bir kurumdu. Bana göre AKP’nin müdahaleleriyle bu saygınlık ağır yara aldı. Öğrenciler tutuklandı, baskı gördü. Gençlere verilen önem bu mudur?
Türkiye’nin tarımsal üretim gücüyle övündüğü günlerden, buğdayı, arpayı, hatta zaman zaman samanı dışarıdan aldığı günlere geldik. Çiftçi köyünü terk edip şehre yerleşiyor. Çünkü fındık da üzüm de üreticinin emeğinin karşılığını vermiyor. Üretici kazanamazsa üretimi nasıl sürdürecek?
Son olarak şunu söylemek istiyorum: İklim sorunlarını çözmenin amacı, insanların daha sağlıklı ve daha güvenli bir dünyada yaşamasını sağlamaktır. Yanlış politikalar yüzünden insanlar geçinemiyor, çocuklar yeterli beslenemiyorsa çevre politikası bu dertlere de cevap vermelidir. Yoksa kürsüden “İklimciyiz!” deseniz ne olur, demeseniz ne olur?