Böylece Ünal Erkan’dan on gün sonra bir başka kahramanı daha uğurlamış oluyoruz. Kahraman sıfatını anlamını bilerek özellikle ve bilerek kullanıyorum. Çünkü O’nun da neler yaptığının yakın şahidiyim.
Hüsnü poyraz, örnek bir Türk milliyetçisiydi. Ziraat Fakültesi’nde öğrenciliği döneminde tanışmıştık. Fikri çizgisini hiç değiştirmedi. Bürokraside hangi makamda olursa olsun düşündüğü gibi yaşadı. İnancının, fikrinin doğruluğuna inandığından bunun gereklerini cesaretle yerine getirdi.
Tarım Bakanlığında üstlendiği bütün görevlerinde başarılı oldu, siyasi bir desteği olmaksızın performansıyla yükseldi. 12 Eylül döneminde Kooperatifler Genel Müdürü oldu. Kimsenin güdümüne girmeden memuriyet statüsünde yüzlerce çalışanı olan bu teşkilatı kendi tercih ve kararlarıyla yönetti.
O dönem, bürokrasi ülkücüler ve milliyetçiler için çok zor ve çileli günlerdi. Fikirlerinden dolayı işlerinden çıkarılır, sürgün edilir, zaten işe alınmazlardı. Cezaevlerinden çıkanlar başta olmak üzere, işsizlik ülkücülerin kaderi olmuştu. Hüsnü Poyraz’ın başında olduğu Koop. Gnl. Md.lüğü, bunun tek istisnasıydı. Galip Ağabey, iş bulmak için tahliye olmuş çok sayıda mağdurumuzun işe girmesini bu sayede sağlamıştı. Bulundukları görevde baskıya maruz kalan birçok arkadaşımızı naklen kuruma alarak statülerinin devamını sağlamıştı.
Bu yaptıkları malum kesimlerin gözünden kaçmıyor, Cumhurbaşkanı Kenan Evren’e duyuruyor, o da gereğini yapması için Başbakan Özal veya Tarım Bakanından istiyordu. Fakat Hüsnü Poyraz mevzuatı harfiyen yerine getirdiğinden memuriyet yasasını eksiksiz uyguladığından her şeyi göze alarak sorulanları cevaplandırıyordu. Böylece yüzlerce kardeşimizin işsiz kalmasını engellemiş oldu. Genel Müdürlükten üç yıl sonra terfi ederek müsteşar yardımcısı ve müsteşar oldu. Emeklilik döneminde Türk Ocakları yönetiminde birlikte çalıştık. Ocak bağlantısını hep sürdürdü.
Aziz kardeşimin, kadim dostumun menzili mübarek, mekânı inşallah Cennet-i Âlâ olsun. Rahmetle, muhabbetle, hürmetle anıyorum. Ruhu şad olsun diliyorum.