DEMOKRATİK DEĞİŞİM

Türkiye Demokratik Değişimi Başarabilecek Birikime Sahiptir!

Rubil GÖKDEMİR

DUR!
BİR UMUT DAHA VAR!

TÜRKİYE DEMOKRATİK DEĞİŞİMİ BAŞARABİLECEK BİRİKİME SAHİPTİR!

Hitler felaketinden sonra Alman siyasetinin çıkardığı en önemli derslerden biri şuydu: Hiçbir kişi, hiçbir makam ve hiçbir siyasi irade devletin bütün yetkilerini tek başına kullanabilecek kadar güçlü olmamalıdır. Çünkü denetlenmeyen güç, bir süre sonra kendi sınırlarını da kendi meşruiyetini de ortadan kaldırır.

Konrad Adenauer'e atfedilen; "Umarım bir daha İsa Mesih bile gelse, tüm yetkiyi tek kişiye verecek kadar aptal olmayız" veya "Tanrı insanın zekasını sınırlamışken, aptallığını da sınırlasaydı daha adil olmaz mıydı" yönündeki sözlerin farklı biçimleriyle ifade edilen bu tarihsel ders, aslında bütün insanlığın ortak tecrübesidir.

Kuvvetler ayrılığı, anayasal devlet, hukukun üstünlüğü ve demokratik denetim mekanizmaları Batı'nın tarihsel ve düşünsel birikiminden doğmuş olabilir. Ancak bunların nimetlerini benimsemek için aynı tarihsel süreçleri yaşamak zorunda değiliz. Türk toplumu da yaklaşık iki asırlık modernleşme tecrübesiyle bu kurumların önemini kavrayacak siyasi ve toplumsal birikime sahiptir.

Üstelik Türkiye'nin tarihsel ve jeopolitik gerçekleri, güçlü ve istikrarlı bir devlet yönetimini gerekli kılarken, bu gereklilik hiçbir zaman bütün yetkilerin tek elde toplanmasını zorunlu kılmaz.

Bugün yaşadığımız ekonomik, hukuki ve siyasi sorunların önemli bir bölümü, tam da bu ayrımın göz ardı edilmesinden kaynaklanmaktadır.

Fon skandalları ve finansal sistemde ortaya çıkan derin güven kaybı, yalnızca birkaç kişinin veya kurumun sorumsuzluğu olarak değerlendirilemez. Bunlar aynı zamanda denetimin, hesap verebilirliğin ve kurumsal sorumluluğun zayıflamasının sonuçlarıdır.

Devletin gücü, bir kişinin ne kadar yetkiye sahip olduğuyla değil; o yetkilerin ne kadar hukuk içinde kullanıldığı, ne kadar hukukla sınırlandırıldığıyla ölçülür.

Artık Türkiye'nin önünde tarihi bir tercih bulunmaktadır: Ya kişilere bağımlı, denetim mekanizmaları zayıflatılmış bir yönetim anlayışında ısrar edeceğiz ya da kuvvetler ayrılığını, bağımsız yargıyı, güçlü parlamentoyu ve hesap verebilir yürütmeyi esas alan demokratik hukuk devletini yeniden inşa edeceğiz.

Üstelik bunun için yeni bir tarih yazmaya veya toplumsal bir mucize beklemeye ihtiyacımız yok. Yaklaşık iki yüz yıllık modernleşme tecrübemiz, Cumhuriyet birikimimiz, yetişmiş insan kaynağımız ve toplumun demokrasi talebi bunun için yeterli bir başlangıç noktasıdır.

Türkiye'nin ihtiyacı yeni bir kurtarıcı değil, kim gelirse gelsin ülkeyi felakete sürükleyemeyeceği güçlü kurumlar düzenidir.
Kimsenin vazgeçilmez olmadığı, hiçbir makamın denetimden muaf tutulmadığı, hiçbir siyasi kimliğin hukukun üzerinde bulunmadığı bir Türkiye mümkündür.

Unutmayalım: Demokrasi bir kişinin iyi niyetine, devlet yönetimi bir kişinin bilgisine, toplumun geleceği de bir kişinin siyasi ömrüne emanet edilemez.

DURUN! Umutsuzluğa teslim olmayın. Türkiye'nin demokratik birikimi, toplumsal hafızası ve değişim iradesi hâlâ ayaktadır.

Birlikte düşünebilir, birlikte tartışabilir, birlikte karar verebiliriz.
Çünkü değişim mümkündür.
Çünkü başka bir Türkiye mümkündür.

DUR! BİR UMUT DAHA VAR!
DEMOKRATİK HUKUK DEVLETİ TÜRKİYE'NİN ORTAK GELECEĞİDİR!

Rubil GÖKDEMİR
Demokratik Değişim Hareketi Sözcüsü