ANKARA'DAN

Nereye Payidar Nereye

İBRAHİM UYSAL

Yıllar önceydi, birgün Hacettepeden arkadaşlar topluca o günkü Ankara Sanat Tiyatrosundan (AST) tiyatro bileti almışlardı.

Serüven, Ankara kışının ayazında sıcacık bir sahne ve tiyatroda başlamıştı.

Aradan yıllar geçti ama şarkısı hep bende bir tutku, bir derin anı olarak kaldı.

O gün sahnede tiyatrocular söylüyordu ama yıllar sonra hep Timur Selcuk'tan dinledim, arar sıra ben de mırıldandım.

Evet, sözler ve öykü Muhteşemdi; hem de her zaman güncelmiş gibi.

"Nereye Payidar"ın öyküsü Bilgesu Erenus tarafından yazılmıştı. Oyun, 1970'li yılların işçi direnişlerini ve toplumsal yapıyı konu alan klasik bir tiyatro oyunu gibi görünse de, İşçilerin bilinçlenmesini, dayanışmasını ve hak arayışını, Payidar (kız karakteri) üzerinden dramatik bir şekilde anlatıyordu.

"Nereye Payidar nereye/Yokuş bayır demesen de,/ Dere tepe düz gitsen de,

Çıkmaz bu yol, çıkmaz bu yol,/ Çıkmaz bu yol bir yere.

Nereye Payidar nereye/ Seninkiler direnişte,/ Bir sen yoksun içlerinde./ Çıkmaz bu yol bir yere,/Nereye Payidar nereye?"

Ne garip bir durum, bu ülkede her şey yinelenmese de, her seferinde daha kötüsü, daha acısı yaşanır oluyor.

Neden?

Evet, Neden sorusu ve verilen yanıt çok önemliydi.

Maalesef biraz da Bayram ve tatili sebebiyle, ülkemin, bağlantılı olduğum insanlar sebebiyle "memleketim" dediğim yerlerde yaşadıklarım, bu kez beni üzmenin ötesinde ŞOK ETTİ!...

Gelişmiş, uygar toplumların bir özellikleri vardır ve onlarca, yüzlerce yıldır değişmez. SOYLULUK kavramı!..

Soyluluk yalnızca genetik kodları tanımlamaz. Soyluluk, eğitim, kültür, çevre ve insan kavramını da içerir.

Haydi zorunlu göçen, gelenleri bir kenara bırakıyorum, bir şehrin yıllardır kültürünü yaşatan, çevresini koruyan hatta savaşlarda bile can vererek bedel ödeyen insalarını nasılsın görmezlikten gelebilirsiniz.

Maalesef ülkemin güney Batı sahillerinde bir çok yer ile birlikte, yine Akdenizin günay batı sahillerindeki yaşanan yerlerdeki, imardan tutun da, çevre kirliliğine;

Yönetimlerdeki ilkesizlik ve bilinçsizlikten tutun da bir çok tartışmalı da olsa yolculuk, yolsuzluk dedikoduları ayyuka çıkmışken, geleceğe nasıl umutla bakılır ben merak ettim.

Hani halk arasında böyle durumlarda söylenen bir espri vardır:

"Ya sen ne içiyorsan bana da ver de, ben de" denilen.

İnsalar çok rahat, her şey kabullenilmiş.

Eyyy sözünü ettiğim yöre halkı, ya söyleyin siz ne yiyor, ne içiyor iseniz, söyleyin de azıcık da ben yiyip içeyim de aynı gözle bakayım.

Yıllarca yöneticilik yapmış birisi olarak şaka bir yana, aynı NEREYE PAYİDAR şarkısı dışında sizlere söylenecek bir şey yok.

Sadece, bu memleket için o kadar çok acı çekmiş, emek vermiş o kadar insan varken, üç beş soysuza kucak açmışsınız ya

YUH OLSUN SİZE.

Memleketimi soysuzlaştırmışsınız!..