Türkiye’de Normal Bir Hafta: Olağanüstülüğün Sıradanlaşması...

Türkiye’de "Normal" Bir Hafta: Olağanüstülüğün Sıradanlaşması...

​Bir sabah uyanıyorsunuz. Telefonunuza düşen ilk bildirim, muhalefetteki bir ilçe belediye başkanının gözaltına alındığı haberi oluyor. Kahvenizi yudumlarken, ülkenin en köklü gıda şirketlerine denetim kayyumu atandığını ve yöneticilerinin götürüldüğünü öğreniyorsunuz. Öğlene doğru, ana muhalefet partisinin grup başkanvekillerinin unvanlarının ellerinden alındığı haberi düşüyor ekranlara.

​Tüm bunlar sadece birkaç saat içinde yaşanıyor. Akşamın ne getireceğini, gece yarısı resmi gazetesinden ne çıkacağını kimse öngöremiyor. Ve en acısı ne biliyor musunuz? Toplum olarak bu kaotik hıza şaşırmıyoruz bile. Çünkü burası, olağanüstülüğün yeni "normal" ilan edildiği bir ülke.

​Bir Haftanın Anatomisi: Ekonomik ve Toplumsal Çöküş

​Dönüp geride bıraktığımız sadece bir haftanın bilançosuna baktığımızda, karşımıza çıkan tablo bir ülkenin nasıl bir girdaba sürüklendiğini açıkça gözler önüne seriyor:

​Ekonomik Çözülme: Yıllık enflasyonun %32,6’ya yükseldiği resmi rakamlarla (ki gerçeğini hepimiz cüzdanımızda hissediyoruz) itiraf ediliyor. Üretmeyen, tüketen ve adalete güveni sarsan bir sistemde, tam 1 milyar dolar teşvik verilen yabancı bir şirket arkasına bakmadan yatırımdan vazgeçiyor.

​Hukuk ve Adaletin Sonu: Meclis, halkın sorunlarını çözmek yerine usulsüzlüklerin üzerini örtme kalkanına dönüşmüş durumda. Vize randevularındaki vurgun ve soygun iddialarını araştırma önergeleri, iktidar blokunun oylarıyla anında reddediliyor. En kötüsü de, 90’lı yılların o karanlık ruhu, gözaltında kötü muamele ve işkence iddialarıyla yeniden hortlatılıyor.

​Gündem Mühendisliği ve Siyaset: Bir yanda terör örgütü elebaşı için özgürlük mitingleri düzenleneceği ilan edilerek toplumun sinir uçlarıyla oynanıyor; diğer yanda ise artık bir ekran klasiğine dönen ünlülerin gözaltı operasyonlarıyla halkın dikkati gerçek gündemden uzaklaştırılmak isteniyor.

​Toplumsal Akıl Tutulması

​Tek adam yönetim anlayışının hemen her alanda ürettiği bu başarısızlık, kayırmacılık ve skandallar zinciri, sadece kurumları değil, toplumun psikolojisini de hedef alıyor.

​Haftada birden fazla rejim krizi yaşayan, her gün yeni bir adaletsizliğe uyanan bir toplumun sağlıklı kalabilmesi, rasyonel düşünebilmesi ve geleceğe dair planlar yapabilmesi neredeyse imkansız hale getiriliyor. Sürekli bir belirsizlik ve güvensizlik hissiyle beslenen bu süreç, insanları apolitikliğe, yılgınlığa ve en tehlikelisi de kanıksamaya itiyor.

​Unutmamak gerekir ki: Her gün yeni bir şok dalgası yaratarak toplumu sersemletmek, otokratik yönetimlerin en büyük silahıdır. Amaç; adaletsizliği, liyakatsizliği ve ekonomik yıkımı görünmez kılmaktır.

​Sonuç: Bu Bir OHAL Rejimidir

​Gözümüzü açtığımız andan başımızı yastığa koyduğumuz ana kadar maruz kaldığımız bu kuşatma, demokratik bir ülkenin ritmi olamaz. Kuralların her an değiştiği, hukukun sadece güçlünün sopası olarak kullanıldığı ve her sabah yeni bir skandalla uyandığımız bu rejim, adı konulmamış sürekli bir olağanüstü hâl rejimidir.

​Türkiye'de "normal" bir hafta, aslında koskoca bir ülkenin ve geleceğinin nasıl adım adım tüketildiğinin en somut kanıtıdır. Ancak bu karanlık sarmaldan çıkışın ilk adımı, yaşananları normal görmeyi reddetmek, hatırlamak ve bıkmadan, usanmadan adaleti talep etmeye devam etmektir.

Vatan bizim savunmaya devam edeceğiz.