Domates Tava, Havada Bu Hava!

Türkiye’de gündemi anlamaya çalışmak artık ciddi bir zihinsel faaliyet değil, ileri seviye ekstrem spor.

Sabah kalkıyorsunuz…

Dün birbirine demediğini bırakmayanlar bugün yan yana.

Dün “asla” denilen şey bugün “tarihi fırsat”.

Geçen hafta hain olan bu hafta makbul-makul, geçen hafta makbul olanın ise gelecek haftaki durumu henüz belli değil.

Vatandaş doğal olarak soruyor:

“Ben bir şey mi kaçırdım, kaçırıyorum?”

Hayır.

Muhtemelen siz aynı yerde duruyorsunuz.
Gündem sizin etrafınızda saate bilmem kaç kilometre hızla dönüyor.

Eskiden siyasette sağ vardı, sol vardı, iktidar vardı, muhalefet vardı.

Şimdi?

Biraz sağdan…
Bir tutam soldan…
Üzerine iki kaşık “devlet aklı” …
Az miktarda “yeni dönem”…
Bolca “tarihi süreç”…

Üzerine krokan kaplı çikolatalı sos…

Karıştır.

Kısık ateşte kamuoyunu 15 dakika beklet.

Al sana yeni siyasi pozisyon. Hatta pozisyonsuzluk...

Dünün kırmızı çizgileri bugün çizgili pembe, yarın hangi renk olacağı ise yapılacak grup toplantısından sonra açıklanacak.

Vatandaşın hafızasına da güveniliyor tabii.

Çünkü memlekette siyasi hafızanın tavsiye edilen tüketim süresi yaklaşık en kabadayı 72 saat.

Üç gün önce söylenen sözü hatırlatırsanız da hemen çağ dışı kalıyorsunuz:

“Efendim şartlar değişti…” Dön baba dönelim… Fırıldak misali…

Doğrudur.

Şartlar o kadar hızlı değişiyor ki insan bazen televizyonun kumandasını değil, pusulayı arıyor.

En eğlencelisi de herkesin son derece ciddi olması.

Ekranlarda uzmanlar…

Alt yazılar…

Son dakika bantları…

Derin analizler…

“Yeni paradigma…”

“Yeni denklem…”

“Yeni normal…”

Kardeşim, bu kadar “yeni” şey çıktıysa eskileri nereye koyduk?

Sonunda vatandaşın önünde iki seçenek kalıyor:

Ya bütün bunları anlamaya çalışıp tansiyon ilacı kullanacak…

Ya da çayını koyup diyecek ki:

Domates tava…
Havada bu hava…
Dün söylediğini bugün unutana da
bizde artık “yeni paradigma” diyorlar galiba.

Memleket gündemi olmuş sana "şakşuka" nede olsa zamanlardan zaman “balcan” zamanı…

Mantık arayan yorulur.

Hafızası kuvvetli olan ise…

Çok eğlenir.

Son söz

Bu ülkede artık mesele kimin ne söylediği değil.

Ne zaman söylediği.

Neden söylediği nafile…

Çünkü bugün alkışlanan cümlenin, üç yıl önce aynı kişi tarafından söylendiğinde “ihanet” sayılmış olma ihtimali hiç de düşük değil.

O yüzden arşivlerinizi silmeyin.

Hafızanızı kaybetmeyin.

Alıcılarınızın ayarlarıyla da oynamayın,

Nasıl olsa günün sonunda herkes bir gün fabrika ayarlarına dönecektir.

Ve domatesi fazla kızartmayın.

Çünkü tava zaten yeterince sıcak.